Niebawem skończy 70 lat. Nietuzinkowy pedagog, wieloletni radny, naczelnik gminy i miasta Brzeg. Jan Pikor

Maj 1945r. III Rzesza kapituluje. II wojna światowa dobiega końca. Brzeżanie, którzy jeszcze cztery miesiące wcześniej musieli uciekać przed radziecką ofensywą, teraz tłumnie wracają do swojego rodzinnego miasta. Mimo smutku, jaki ich ogarnia na widok ulic w gruzach i spustoszonych mieszkań, w głębi duszy cieszą się ze spotkań z dawno niewidzianymi krewnymi, przyjaciółmi i znajomymi. W mieście panuje, zrodzona w potrzebie, gotowość niesienia pomocy, a w powietrzu słychać głosy: - Tu jest przecież nasz Heimat...

268 lat temu pod Małujowicami rozegrała się jedna z ważniejszych bitew XVIII wieku. Do tej pory jednak żadna z lokalnych władz nie kiwnęła nawet palcem by wykorzystać ten fakt do promocji regionu. – Czy naszym politykom nie zależy na tym by przyciągać do siebie turystów? – zastanawiali się miłośnicy historii, którzy spotkali się w rocznicę starcia na polu pod Małujowicami.

Urodził się Kluczborku, wychowywał w Brzegu, a życie ułożył w Plön. Roland Reche, przewodniczący stowarzyszenia byłych mieszkańców Brzegu, zwolennik polsko-niemieckiego pojednania. Przedstawiamy jego sylwetkę.

Po ukończeniu studiów w 1956r. Tadeusz Bednarczuk rozpoczął pracę w zawodzie nauczyciela języka polskiego. Najpierw uczył w Grodkowie, później w Polanowicach koło Byczyny. Stamtąd zaś trafił do Olesna. – Pewnego razu spotkałem dyrektora mojej szkoły średniej z Namysłowa, wówczas już kierownika Technikum Rachunkowości Rolnej w Oleśnie, Czesława Górnika. Powiedział wtedy: - Tadziu, Ty idziesz do mnie. Potrzebuję dobrego polonisty.

Edukację rozpoczął 1 września 1938r. w szkole podstawowej w Grabowcu jedynie z tabliczką i rysikiem w ręku, a ukończył w 1956r. z dyplomem nr 1 Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu jako magister filologii polskiej. Później napisał jeszcze pracę doktorską o Związku Polaków w Niemczech, ale nie dane mu było jej obronić. Na krotko przed tym wydarzeniem zmarł bowiem promotor, profesor Franciszek Hawranek. Dziś opasłe tomisko spoczywa pośród bogatego księgozbioru polonisty i wciąż czeka by ujrzeć światło dzienne...

Na Tarnopolszczyźnie zostawił swoje serce i duszę. Na Opolszczyźnie znalazł drugi dom i z nią związał swoje życie. Tadeusz Bednarczuk, bo o nim mowa, z wykształcenia polonista, nauczyciel i dyrektor szkół średnich, od 1975r. zawodowo dziennikarz, autor książek o tematyce regionalnej, od lat za pomocą swego pióra uwiecznia ludzi, ich smutki i radości, wzloty, a także upadki. Najwyższa pora, by przelać na papier historię jego samego.

Urodził się 20 kwietnia 1925r. w Kamionce, wsi w obwodzie grodzieńskim. Wtedy tereny te należały jeszcze do II Rzeczypospolitej (dziś w granicach Białorusi). Gdy wybuchła wojna miał zaledwie 14 lat. 5 lat później zaciągnął się do wojska i wyruszył na front. Przedstawiam historię porucznika Jana Kulika, mieszkańca Lipek.

Bürgermeister, czyli burmistrz. Ostatni, gdyż po 1945r. Brzeg stał się polskim miastem. Historia Waldemara Reche, który w ostatnich 10 latach niemieckiej administracji na Śląsku sprawował pieczę nad naszym miastem.

Był sylwester 1611 roku. Na brzeskim dworze panowała radosna atmosfera. Młoda księżna Dorota Sybilla (ur. 1590), świeżo upieczona małżonka Jana Chrystiana, zaprosiła bowiem do siebie dzieci rajców miejskich, urzędników książęcych i najstarszych mieszkańców miasta, by razem z nimi uczcić swoje pierwsze nadejście nowego roku na brzeskich włościach (księżna przybyła do nas z Krosna Odrzańskiego, gdzie wychowywała się na dworze matki, przyszła na świat zaś w Cölln nad Szprewą, obecnej części Berlina.